Σήμερα Σάββατο 5 Σεπτεμβρίου 2026, στην Τανάγρα, η Πολεμική Αεροπορία και μαζί της ολόκληρη η Ελλάδα θρηνούν δύο ανθρώπους.
Δύο ανθρώπους που ξεκίνησαν από το σπίτι τους όπως κάθε μέρα, ανθρώπους που τους αποχαιρέτησαν γνωρίζοντας ότι θα γυρίσουν πίσω από τη δουλειά τους, κι όμως δεν θα γυρίσουν πίσω ποτέ....
Οι οικογένειες τους θα πρέπει να συμφιλιωθούν με τις άδικες και αναπάντεχες απώλειες και το πέρασμα του χρόνου μπορεί να το καταφέρει να απαλύνει τον πόνο ή μπορεί και όχι...
Ο ανθρώπινος πόνος και η ανθρώπινη απώλεια είναι πάνω απ' όλα... Γι' αυτό και μπροστά σε αυτόν τον βαρύ και δυσανάλογο ανθρώπινο πόνο πρέπει όλοι να σιωπήσουμε...
Όμως προκύπτουν και ερωτήματα τα οποία πλέον δεν μπορούν να μείνουν αναπάντητα και καλώς ή κακώς είναι πολλά...
Η συντριβή του αεροσκάφους σήμερα στην Τανάγρα αποτελεί ένα πλήγμα στον αεροπορικό στόλο των Ενόπλων Δυνάμεων της χώρας.
Είναι φυσικό κάποιος να αναρωτηθεί λοιπόν, ποιος πληρώνει τον λογαριασμό...
Ποιος κάλυπτε τα έξοδα συντήρησης, ωρών πτήσης, κ.λπ. που προέκυψαν στο πλαίσιο της διοργάνωσης του Athens Flying Week και των ωρών των δοκιμαστικών πτήσεων που πραγματοποιήθηκαν;
Το Ελληνικό Δημόσιο εισέπραξε κάποιο αντίτιμο για την παραχώρηση της αεροπορικής βάσης της Τανάγρας από τη διοργανώτρια εταιρεία;
Υπήρχε ασφαλιστική κάλυψη αεροσκαφών και προσωπικού κατά τη διεξαγωγή της διοργάνωσης;
Και κυρίως οι αρμόδιοι θα δώσουν απαντήσεις στα καίρια ερωτήματα; Γιατί κάποια στιγμή θα πρέπει να σταματήσουμε το "πάμε κι όπου βγει"...
Πρέπει να μάθουμε ποιος πληρώνει το λογαριασμό στο τέλος και πόσος είναι αυτός ο λογαριασμός...
0 Σχόλια