ΥΠΟΓΕΝΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑ: ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΤΩΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΝ ΠΟΥ ΒΑΦΤΙΣΤΗΚΕ ΑΤΟΜΙΚΗ ΕΥΘΥΝΗ

Άποψη- του Τάκη Κόρμαλη

Η υπογεννητικότητα δεν έπεσε από τον ουρανό, ούτε εμφανίστηκε ξαφνικά επειδή οι νέες γενιές αποφάσισαν από καπρίτσιο να μην κάνουν οικογένεια.

Η καραμέλα περί «αλλαγής τρόπου ζωής» και «ατομικής ευθύνης» είναι η εύκολη δικαιολογία για να μείνουν στο απυρόβλητο αυτοί που πραγματικά ευθύνονται: οι κυβερνήσεις και οι οικονομικές πολιτικές των τελευταίων δεκαετιών.

Όταν το να κάνεις παιδί μετατρέπεται από φυσική εξέλιξη σε οικονομικό ρίσκο υψηλού κινδύνου, η μείωση των γεννήσεων δεν είναι απορία· είναι μαθηματικά βέβαιη.

1. Εργασιακή ζούγκλα και μισθοί που τελειώνουν στις 15 του μήνα

Πώς να προγραμματίσεις το μέλλον σου όταν ζεις με συμβάσεις λίγων μηνών, μπλοκάκια και απλήρωτες υπερωρίες;

 * Οι κυβερνήσεις διέλυσαν τις συλλογικές συμβάσεις και επέτρεψαν να επικρατήσουν μισθοί που μόλις και μετά βίας καλύπτουν τα έξοδα ενός ατόμου.

 * Η πλήρης κατάργηση της εργασιακής ασφάλειας αφαίρεσε το βασικότερο θεμέλιο για τη δημιουργία οικογένειας: τη σταθερότητα.

2. Η στέγη έγινε είδος πολυτελείας

Δεν νοείται δημογραφική πολιτική όταν η κατοικία αντιμετωπίζεται αποκλειστικά ως πεδίο κερδοσκοπίας.

 * Με την ανεξέλεγκτη εξάπλωση του Airbnb, τις αθρόες αγορές από ξένους επενδυτές και την απουσία σοβαρής κοινωνικής κατοικίας, τα ενοίκια εκτοξεύτηκαν.

 * Όταν ένα νέο ζευγάρι χρειάζεται τον έναν από τους δύο μισθούς αποκλειστικά για το νοίκι και το ρεύμα, η ιδέα ενός δεύτερου ή τρίτου δωματίου για παιδί φαντάζει εξωπραγματική.

3. Το κράτος απέσυρε την πλάτη του από την οικογένεια

Η ανατροφή ενός παιδιού αφέθηκε στην ιδιωτική πρωτοβουλία και στην οικονομική αντοχή των παππούδων.

 * Παιδικοί σταθμοί: Κάθε Σεπτέμβριο χιλιάδες οικογένειες τρέμουν αν θα βρουν θέση σε δημόσιο σταθμό, αλλιώς καλούνται να πληρώσουν δίδακτρα που εξανεμίζουν το εισόδημά τους.

 * Υγεία & Παιδεία: Η συστηματική υποβάθμιση των δημόσιων δομών αναγκάζει τους γονείς να βάζουν βαθιά το χέρι στην τσέπη για γιατρούς, φροντιστήρια και δραστηριότητες από τα πρώτα χρόνια του παιδιού.

4. Επιδόματα-κοροϊδία αντί για ουσιαστική στήριξη

Οι κυβερνήσεις θυμούνται το δημογραφικό μόνο πριν τις εκλογές, μοιράζοντας εφάπαξ βοηθήματα που τελειώνουν πριν καν συμπληρωθεί ο πρώτος χρόνος του μωρού.

 * Ένα εφάπαξ επίδομα δεν μεγαλώνει παιδί.

 * Την ίδια στιγμή, η φορολογία παραμένει εξοντωτική, χωρίς ουσιαστικές ελαφρύνσεις που να προσαρμόζονται στο πραγματικό κόστος διαβίωσης μιας οικογένειας.

Η υπογεννητικότητα είναι το σύμπτωμα μιας πολιτικής που αντιμετωπίζει τους ανθρώπους ως αναλώσιμο εργατικό δυναμικό.

Όσο οι κυβερνήσεις αρνούνται να παρέμβουν στην αγορά ακινήτων, να προστατεύσουν τους μισθούς και να χτίσουν ένα ισχυρό κοινωνικό κράτος, η κατάσταση θα χειροτερεύει. Δεν πρόκειται για άρνηση των νέων να κάνουν παιδιά — πρόκειται για πλήρη αδυναμία επιβίωσης μέσα στο οικονομικό πλαίσιο που τους επιβλήθηκε.